นึกถึงความหลัง นึกถึงความหลัง นาน ๆ ครั้ง . . . ก็นึกถึงความหลังสักหน นึกถึงช่วงชีวิต ที่เคยทุกข์ทน ว่าสามารถผ่านพ้น มาได้อย่างไร ไม่ได้คิดว่า เธอไร้ค่า หรือทำเพราะว่า เผื่อเจอคนใหม่ เหตุผลเดียวอาจเป็นเพราะฉันไม่เหลือใคร และสุดท้าย . . . จึงลุกขึ้นได้อย่างที่เป็น เธอล่ะ . . . ลุกได้หรือยัง นับจากวันที่เขาทิ้งขว้าง เหมือนของเล่น นับจากวันที่เธอวอนขอ . . . ให้ฉันเหมือนเดิมอย่างเคยเป็น หรือวันนนี้ก็เหมือนที่เห็น คืออยู่อย่างลำเค็ญ . . . และจมอยู่กับความทุกข์เข็ญตลอดกาล